Rozdział 14 "Jak dobrze w końcu tu być. "

Chwile dla nas są bardzo potrzebne.
 Możemy poukładać  nasze życie, rozwiązać pewne sprawy i zastanowić się co dalej...
Zwłaszcza, gdy mamy dużo problemów, które chcemy załatwić sami.

Miłego czytania ;3


        -Jesteś pewny, że jest wszystko w porządku?

-Tak... Czasami jeszcze kręci mi się w głowie, ale poza tym jest nawet dobrze.

-Hange pozwoliła ci już wrócić?

-Powiedziała, że... - zrobił się czerwony jak burak. 
Dawno go takiego nie widziałem. 

-Że? 

- Że... się mną zaopiekujesz - nie wiem czego on się tak wstydził. Przecież to było oczywiste...

Rozczochrałem jego brązowe włosy.

- Heh... Może powinieneś zmienić fryzurę? - Eren spojrzał w lustro, później na mnie. 
Wyglądał jakby chciał mnie zabić wzrokiem.

-Nie rób tak więcej...

-Wybacz tyle dni bez ciebie. Muszę cię lekko po wnerwiać.   

-Tęskniłeś heichou? - ach te jego słodkie oczka... 
Uwielbiał mi to robić. 

- Może trochę... Wracajmy już. Postanowiłem, że zamieszkasz ze mną.

- Co?! Jak.... Razem?! 

-Czego się tak drzesz? Normalnie. 
Za decyzją Erwina wszyscy Zwiadowcy wracają do miasta, 
a że mam duże mieszkanie i muszę cię niańczyć to zamieszkasz ze mną. 

Proste. 

- Nie musisz mnie niańczyć.

- Oj, już nie strzelaj fochów. Dawaj wracamy do domu.

*DOM... 
Miejsce gdzie żyją kochające się osoby...

Jak to będzie wyglądać? 
Czy nie oddalimy się od siebie... * 

Tym razem sam zadbałem o transport. 
Wyruszyliśmy z zamku z chęcią zaczęcia 
pewnym rzeczy od nowa.

- Heichou, czy coś się stało?

-Nie...nic. Zastanawiam się tylko czemu Erwin każe nam wracać do miasta. Pewnie znowu coś namieszał.

- Może po prostu chce, żeby wszyscy trochę odpoczęli? - zaśmiał się. Mógł mieć rację, 
ale Erwin nie był by taki dobroduszny. 
Zawsze sprawiał wrażenie dobrego, 
ale tak na prawdę robił wszystko, żeby zachować pozycję... 

Coś tu nie grało.

***

- Jak dobrze w końcu tu być. - powiedziałem rozsiadając się na kanapie. 

- Jaki wielki... - Eren zachwycał się domem jakby był zrobiony ze złota. 

- To tylko mieszkanie, nic specjalnego. 
No dobra... zaraz wynajdę ci jakąś szafkę. Poczekaj chwilę. - Ruszyłem w stronę sypialni.

Przełożyłem swoje ubrania tak, by starczyło dla niego miejsca. 

- Eren masz przygotowaną szafkę, ogarnij swoje rzeczy.

- Już idę. - wziął swoją torbę. 

Nagle ktoś zapukał do drzwi. Wiedziałem, że to mogła być tylko jedna osoba.

- Czego chcesz? - otworzyłem drzwi i ujrzałem Erwina. 

 - Levi musimy pogadać. Teraz. 

- Wybacz nie mam czasu i chęci widzenia się dzisiaj z tobą... - domyśliłem się o czym ma być nasza pogawędka. 
Chciałem jednak zrobić wszystko, żebyśmy się  nie spotkali w najbliższych dniach.

- Dobrze jak chcesz. To trzymaj chociaż to. 

- To wszystko?

- Tak. Do zobaczenia. - wręczył mi jakąś kopertę,  chyba z listem i poszedł. Nawet nie chciałem czytać zawartości...

Odłożyłem kopertę na stół i wróciłem do sypialni chcąc skontrolować co u Erena. Nie chciałem mówić mu, że był tu Erwin. 
- C-co to ma być...?
- Em... Troszkę sobie nie radzę... - troszkę to za mało powiedziane. 
To był istny armagedon.
- Już ci pomagam. Czy ty kiedykolwiek robiłeś jakie prace w domu? 

- Czasami...
- No to wszystko jasne...  Mogłeś od razu powiedzieć, że nie.
Zostawiłbyś mi tu chociaż porządek. 
 No dawaj trzeba to teraz ogarnąć...